Crisis? What crisis?

Crisis? What crisis?

Waar is dan die crisis? Waar zie ik dat dalende consumentenvertrouwen? Het doet denken aan de iconische lp van Supertramp uit 1975: Crisis? What crisis? Inbussleutel-liefhebbers staan in de file voor Ikea, een tekort aan winkelwagens bij Bauhaus dankzij vlijtige doe-hetzelvers, postbezorgers die af en aan rijden met pakketjes. Je vraagt je dan al snel af waarom er voortdurend en internationaal wordt gehamerd op een economische crisis. Zit het tussen de oren? Of zijn we zo verwend dat we gaan pruilen over tegenslag en een onvermijdelijke recessie als het een aantal maanden niet zo voor de wind gaat?

Ik ken een ondernemer die nagenoeg voortdurend roept dat we optimistisch moeten zijn, maar in dezelfde teug adem volgt een klaagzang over misgelopen omzet en een aanslag op het eigen vermogen.

Het Internationaal Monetair Fonds voorspelde in de Eurozone een gemiddelde krimp van 7,5 procent. Voor de VS is dat percentage 5,9 procent en China, altijd weer dat verduivelde China, behoudt een groei van 1,2 procent.

Ons land komt volgens het IMF precies uit op die 7,5 procent. Het Centraal Plan Bureau zet daar landelijk andere cijfers tegenover. Over 2020 verwacht de club van Hasekamp en Dijsselbloem een daling van het BNP met 6 procent, gevolgd door een stijging van 3 procent in 2021. En, zo constateert het CPB eveneens, de overheidsfinanciën krijgen een tik maar blijven uit de gevarenzone.

Begrijpt u het nog? We geven miljarden uit om de KLM en ZZP’ers op de been te houden maar van een gevarenzone is nog geen sprake. En als je de krimp van 2020 wegzet tegen de groei van volgend jaar zitten we simplistisch gerekend op 3 procent in de min. Dat kan toch niet leiden tot massaontslagen? De internetbubbel was erg, de kredietcrisis van 2007 tot 2009 en de nasleep daarvan was dramatischer.

Natuurlijk zijn er sectoren om medelijden mee te hebben. De horeca, de recreatiesector, sportscholen, kappers en nagelstudio’s, reisbureaus, vliegmaatschappijen etc. En de mantra die je gedurig hoort is: “Die omzet halen we nooit meer in.” Dat snapt iedereen, maar dat is soms de mindere kant van ondernemen.

Al dat geklaag zal toch geen wishfull thinking blijken. Dan komen we er niet. Pak jezelf bij de kraag en trek je omhoog, niemand is immers ondernemer geworden om bij de pakken neer te zitten.

Erwin Gevers,
Hoofdredacteur

>
>
>
Jongbloed
EY
Dijks Leijssen
Eurorisk
Westerhuis Verhuur
Boers & Lem