Nestkastjes

Nestkastjes

Onze straat heeft de laatste jaren een enorme verjongingskuur ondergaan. De jeugd van vijf tot tien is ruimschoots vertegenwoordigd en dat brengt een nieuwe dynamiek met zich mee. Het plein is een geliefkoosd verzamelpunt geworden. Er wordt gespeeld en geschreeuwd en voornamelijk gevoetbald. De bal wordt luidruchtig tegen garagedeuren gehengst met wat geklaag van een achterbuurman tot gevolg. De blagen zien dat voornamelijk als aanmoediging.

Het is een mini-maatschappij. Er wordt gelachen en gekeet, pijn geleden door een geschaafde knie en smartelijk gehuild. Waarna het slachtoffertje door een oudere broer naar huis wordt begeleid voor enige troost en wat pleisterwerk.

Laatst kwam er eentje vertellen dat onze garagedeur nog open stond. Uit dankbaarheid voor dit alarm kreeg hij een baal zoetwaren mee om te verdelen. Later realiseerde ik mij dat dit waarschijnlijk ook de doelstelling was: een verkapte inzamelingsactie. Ik vermoed bedacht door het zoontje van de aannemer die volgens mij nu al een fijnbesnaarde aanleg ontwikkelt om de zaak eens flink op te ruien. En dan is er de allerkleinste, zoontje van de ‘sheriff’ zoals zijn vader wordt genoemd, omdat hij iets doet bij justitie. De kleine weet nog van toeten en blazen maar rent blijmoedig met alles en iedereen mee. Met wat aanloop erbij kom je op zo’n tien van die knapen die over een jaar of acht, tien mijn bier uit de garage komen ‘lenen’. Sheriff in de buurt of niet.

Laatst was een van de mannen overdag vrij. Of het al vakantie was? Nee, een paar klasgenootjes zat in quarantaine, sprak hij gedragen. Quarantaine; het rolde moeiteloos uit zijn mond en misschien was hij wel te jong om dat soort woorden op juiste waarde te schatten. Hoewel de ernst waarmee hij het zei gemeend leek.

Is er een moraal? Niet echt, maar ik gun iedereen zo’n plein met schreeuwende, zorgeloze buurt-apen want het heeft een louterende werking. Onder aanvoering van een buurman die vogelvolger is, de aannemer en de schilder worden er nu nestkastjes in serie gefabriceerd en opgehangen met een collectieve borrel ter afsluiting. Hoezo sombere tijden.

>
>
>
Eurorisk
EY
Westerhuis Verhuur
Boers & Lem
Jongbloed