Ei

Ei

In het sjieke Crowne Plaza hotel aan de Place de la République in Parijs werkt tijdens het ontbijt een - hoe zeg ik dat zonder een ‘Ron Jansje’ te veroorzaken, oh ja - meer dan gemiddeld donkere meneer met vermoedelijk een al dan niet gedwongen emigratieverleden en waarschijnlijk oorspronkelijk van Oost-Afrikaanse afkomst. De beste man is er verantwoordelijk voor de eieren en beschikt daartoe over een eigen podium in de ontbijtzaal. Hij zal ongetwijfeld vele kwaliteiten hebben, maar het eierambacht beheert hij tot in alle finesses. Zijn oeuvre omvat uiteraard fried eggs, sunny side up en de soufflé. Maar ook voor een gepocheerd ei draait hij zijn hand niet om en een simpel gekookt eitje of roerei is voor hem niet te min: alle zorgvuldigheid en liefde gaan in het legsel. De gasten staan ervoor in de rij als de inwoners van Moskou toen de eerste McDonald’s daar werd geopend.

Ik vermoed dat de directie van het hotel blij is met dit eier-fenomeen. Net als ik denk dat hij na het ontbijt de pannen schoon borstelt en huiswaarts keert. Hij is dus een oproepkracht en onderdeel van de flexibele schil. Als de Wet Arbeidsmarkt in Balans in Frankrijk zou gelden, zou de hoteldirecteur in een lastig parket komen: eieren zijn doorgaans een ontbijtgerecht dus zit een veertigurige werkweek er niet in. In Nederland worstelt de horeca wel met dat dilemma. En ook in de bouw, foodsector en seizoens-afhankelijke branches, want ‘inleners’ zijn waardevol en noodzakelijk. Maar de overheid wil dat anders en is van mening dat een vaste aanstelling meer evenwicht brengt in de arbeidsmarkt.

Cijfers zijn er nog niet maar dat het negatieve financiële consequenties gaat hebben kan niet worden uitgesloten. En de consument gaat uiteindelijk de prijs betalen, voorspelt horecaondernemer en- bestuurder Gerlof Kanis. Zou hij de kosten van de WAB volledig door gaan berekenen, zou een uitsmijter straks minimaal twintig procent duurder worden.

Soms vraag je je toch af of de Haagse glazen stolp zo onderhand de aansluiting met de natie niet heeft verloren. In dit geval specifiek met werkgevers die in het belang van een goed draaiend onderneming, lees economie, sterk afhankelijk zijn van oproepkrachten, dan wel flexibele schil. Als de WAB niet werkt heeft de overheid daarmee straks nog een stevig eitje te pellen.

Erwin Gevers,
Hoofdredacteur TOM

>
>
>
Jongbloed
Boers & Lem
Eurorisk
Dijks Leijssen
EY