Annemarie Withag-Terpstra

Annemarie Withag-Terpstra

Bazin tussen wal en schip

Een omgeving met zware vorkheftrucks, binnenvaartschepen, vrachtwagens en duizenden containers lijkt niet per definitie het domein voor vrouwen. Dat is emancipatorisch niet beledigend bedoeld maar het is traditioneel een mannenwereld. Toch heeft Annemarie Withag-Terpstra er haar plek gevonden. Als commercieel directeur van Combi Terminal Twente, kortweg CTT, is ze medeverantwoordelijk voor drie terminals: naast Hengelo ook Almelo en Pernis. Haar visie op logistiek wordt inmiddels ook landelijk gehoord. Over een vrouw tussen staal. “Alles voor de zaak.”

Friezin is ze. Geboren in Leeuwarden wonend in Stiens, vader werkte bij Friesche Vlag. Het gezin ‘emigreerde’ voor de zuivelcoöperatie naar het Twentse Borne. Dat kan, want er zijn overeenkomsten tussen de mentaliteit, vertelt Annemarie Withag-Terpstra: “We zijn niet van de praatjes: hard werken, doe maar gewoon. Zo was dat thuis.”
Ze gaat naar Twickel, een ‘zesjes-kind’ en begint aansluitend een studie leisuremanagement in Leeuwarden: “Omdat ik niet wist wat ik wilde worden. Maar het was daar wél elke avond feest.” Een korte periode bij de Bornse kwekerijgroothandel Twentheplant volgt, daarna Schoevers in Arnhem. “De opleiding toeristisch management, maar je leerde er ook communicatieve vaardigheden, zelfkennis via psychologische vakken. Ik studeerde af bij TUI en ben er na de studie gebleven.”

Toch keert ze weer terug bij Twentheplant als coördinator logistieke processen. “Een leuke periode. Ik kwam er achter dat je niet specifiek ergens voor hoeft te studeren. Passie, er zin in hebben en het werk leuk vinden is belangrijker. Net als zelfkennis en het vermogen om anderen te enthousiasmeren.”

Goede chemie

Na een aantal jaren maakt ze de overstap van de kratten vol buxusplanten naar stalen zeecontainers. “Ik had gelijk een klik met Gerco (Linthorst, algemeen directeur) en André (Pluimers, directeur Bolk). Er was een goede chemie. Hard werken maar ook tijd voor een geintje.” CTT, een initiatief van de Twentse bedrijven Bolk Transport en Nijhof-Wassink samen met het in het zuiden opererende BCTN en MCS dat de focus op Noord-Nederland heeft, stond op dat moment nog in de kinderschoenen. “We zaten in een Portakabin-unit. Daar kwamen toen ook al politici en ministers om te kijken. Ik gaf er een beetje de vrouwelijke touch aan: een bloemetje, leuke koffiekopjes. Ja, nu staat er een mooi kantoor. En daar ontvangen we nog altijd mensen van Rijkswaterstaat, politici, overheden.”

In 2014 wordt Terpstra commercieel directeur: “Beetje voor de leeuwen gegooid, maar je ontdekt dan wel wat je goed kunt. En wat we doen is heel complex want logistiek is afhankelijk van veel randfactoren waar je geen invloed op hebt. De wind, een sluis die dicht blijft, een schip dat vertraagd is. Dat probeer je allemaal zo goed mogelijk te sturen en bij te sturen. Want logistiek is belangrijk voor deze regio. Het betekent werk en dus een impuls voor de regio, het wonen en welzijn. Heel veel bedrijven zijn aan ons gerelateerd: Friesland Campina, Hartman, Grolsch, Bleckmann, Apollo, Timberland. Als wij niet op tijd leveren staat het, bijvoorbeeld bij Timberland, stil.”

Steeds efficiënter

Op het terrein rijden vorkheftrucks van de buitencategorie heen en weer met containers die door de acht schepen voor CTT worden getransporteerd naar en van Rotterdam. Daarnaast is er de terminal in Pernis, vanwaar er containers per trein naar Polen, Zwitserland, Frankrijk en Spanje worden getransporteerd. En uiteraard de nieuwe CTT in Almelo; ook met een eigen haven en een enorme warehousing-faciliteit.

Inmiddels gaat 90 procent van de duizenden containers per schip naar CTT in Twente. Vrachtwagens zijn soms nog nodig om bij te springen. “We proberen het steeds efficiënter te maken en automatisering is dan de key.”

Meedenken met de bollebozen
Haar ervaringen binnen de CTT-organisatie zijn ook in bestuurderskringen niet onopgemerkt gebleven. Inmiddels maakt ze deel uit van de stuurgroep synchromodaliteit van de Topsector Logistiek. En op het eerder dit jaar gehouden jaarcongres mocht ze aanschuiven naast minister Cora van Nieuwenhuizen. “Ik mag meedenken met de bollebozen over hoe we meer containers van de weg krijgen en over het spoor en of water kunnen vervoeren. Er lopen nu zo’n zestig projecten waar de overheid subsidie aan geeft. Ik zit er ook om de belangen van deze regio en de praktijkervaring onder de aandacht te brengen zodat het niet alleen over het westen gaat. Anders lopen we veel geld mis. Kijk, als inland-terminal zijn wij qua automatisering nummer 1. We moeten daar niet te bescheiden over doen. Met Port of Twente moeten we zorgen dat Twente een logistiek poort is. Want door goede logistiek komen er ook meer grote bedrijven naar hier. Goede politieke contacten zijn goed voor de regio.”

Het belang van de regio

Haar positie is bijzonder, realiseert Annemarie Terpstra zich: “In deze wereld kom je weinig vrouwen in directiefuncties tegen. Je valt dus wel op. Op de meeste congressen zijn het mannen die tien jaar ouder zijn, grijzend of kalend. Ik ben de eerste vrouw in de stuurgroep. Die functie is belangrijk en ik vind ook dat ik me nu meer moet manifesteren op de voorgrond. Als er door de politiek geld wordt verdeeld moeten ze ons hier niet vergeten. Kijk, voor mezelf hoeft het niet zo nodig, het gaat mij om het belang van de regio.”
“Uiteraard moest ik wel een drempel over. Je moet wel het lef hebben om voor negenhonderd mensen te staan. Maar je weet waar je over praat. Zelfvertrouwen heb ik altijd wel gehad, maar of je de behoefte hebt om op die voorgrond te treden is een tweede. Nogmaals, ik zie het als een must. Voor Twente, maar ook voor de logistieke sector in het algemeen. Je denkt mee over landelijke vraagstukken, hoe krijgen we jonge mensen enthousiast om in de logistiek te werken, hoe zorgen we voor betere connecties met het achterland, kunnen we Noord- en Oost-Nederland nog versterken.”

Sterallures heeft ze er trouwens niet door gekregen: “Als het moet loop ik zelf de toiletten na en ik sta net zo goed even wat onkruid te trekken. Aan vieze handen heb ik geen hekel.”

Respect afdwingen

Naast haar bliksemcarrière in de hoogste logistieke bestuurlijke en politieke kringen blijft er uiteraard het dagelijks werk. “Maar dat is afwisselend genoeg. Vanuit Spanje vervoeren we nu containers met sinaasappels per trein naar Pernis. Dat is ook weer nieuw. Wat ik wel merk is dat er andere normen zijn in Rotterdam en dat je er ook daar een team van moet maken. Ik ben van ‘work like a captain, play like a pirate’. Dat past bij de sector. Niet alles gaat even goed gestructureerd, soms is er negativiteit. De kunst is dan om daar op een positieve manier mee om te gaan. Die planten bij Twentheplant, dat was een mooi product. Maar dit materiaal is anders, stalen boxen, het is robuust, ruig. Je moet kunnen omgaan met havenpersoneel. Wat Pernis betreft is het goed geweest dat ik hier de ervaring heb opgedaan. De brutaliteit is daar anders. Nee, met respect afdwingen heb ik nooit problemen gehad. Je moet het op de menselijke manier oplossen. En tja, soms moet je niet de favoriet willen zijn, want als iets moet gebeuren, dan moet het. Als vrouw gaan ze dan nog niet zo tegen je tekeer en daar maak ik dan ook wel gebruik van. Al moet er een jurkje aan, want het oog wil ook wat. Ja, alles voor de zaak!”

Groeien betekent werkgelegenheid

Ze benadrukt nogmaals het belang van Port of Twente. “Daarmee bereiken we niet alleen partijen die zich hier willen vestigen of gebruik willen maken van onze diensten. Het gaat ook om andere doelgroepen. Groeien betekent werkgelegenheid en daar moeten voldoende mensen voor zijn. Denk aan huisvrouwen die een paar uurtjes willen werken, studentenpools die ingeschakeld kunnen worden. In de logistiek en distributie zijn handjes nodig en over een flexibele schil kunnen beschikken is van belang. Voldoende personeel hebben en houden, daar moeten we voor waken.”

Ook al omdat Annemarie Terpstra er van overtuigd is dat er nog potentie is. “Adidas heeft het grootste Europese distributiecentrum vlakbij Osnabrück. Het loopt daar helemaal vast. Het wordt er overspoeld door Polen, de oorspronkelijke bewoners trekken weg en qua logistieke verbindingen ligt het ook niet ideaal. Er is geen vaarverbinding. Daar moet Adidas strategische keuzes maken.” Eraan toevoegend: “Grote distribiteurs willen de keuze hebben in modaliteit en naast de weg willen ze kunnen kiezen voor het spoor en of het water. Er zullen in Twente zeker nog grote nieuwe distribiteurs komen.”

En als dat ervan komt, zal Annemarie Withag-Terpstra, moeder van twee kinderen, dat meemaken als directeur van CTT: “Ik ben hier nog lang niet klaar en kan me hier nog verder ontplooien en ontwikkelen. Dat vind ik belangrijk. Kijk, ik ben een ‘workaholic’. Maar daardoor ben ik juist wel een leukere moeder geworden.”

Tekst: Erwin Gevers
Fotografie: Frank Visschedijk

>
>
>
Eurorisk
Boers & Lem
Aysay
Jongbloed
TOM's Business Blow Out
ROZgroep
Van Deinse Medianieuw