Hoofdredacteur verandert geweer van schouder en richt nu alles op crypto
‘Follow the Money’ in de wereld van aandelen en crypto’s
Eddy van der Ley trapte de rubriek Follow the Money begin 2024 af onder de kop ‘De hoofdredacteur en zijn speurtocht naar een meer dan mooi rendement’. In deze nieuwe aflevering meldt hij ietwat teleurgesteld afscheid te hebben genomen van zijn klassieke aandelen, om tijdelijk voor een radicale koerswijziging te kiezen en al zijn troefkaarten in te zetten op (nieuwe) cryptomunten. “Het blijft een gok, maar als je het geld een tijdje kunt missen, ben je spekkoper.”
Het is me, door echte én zogenoemde kenners, jarenlang voorgehouden: leuk en aardig dat je het nog probeert met klassieke aandelen, en uiteindelijk ga je daar ook best mee renderen, maar in vergelijking met de ontwikkeling van crypto, ben je feitelijk een dief van je eigen portemonnee. Ik vond die filosofie altijd wat zwaar aangezet, hoewel ik zelf een bijna heilig geloof koester in de crypto-revolutie: in de toekomst zullen banken en centrale overheden niet langer bepalen hoe en tegen welke provisie mensen geld uitwisselen, maar kunnen we dat zelf, zonder transactiekosten, dankzij de zogenoemde blockchaintechnologie. Kan niet missen.
Tech-aandelen
Toch ben ik ook (altijd) gecharmeerd (geweest) van beursbeleggen via aandelen, al is het maar om bezittingen/ beleggingen te spreiden. In de voorbije edities heeft u kunnen lezen dat ik relatief spectaculaire winsten heb gepakt met de verkoop van mijn AEX-posities bij ING-bank, verzekeraar NN Group en vooral bouwer Heijmans. Met een mooi rendement in de binnenzak gooide ik het - begin 2025 - over de boeg van tech-aandelen, door in onze vaderlandse chiptrots ASML en in Besi, te investeren. En niet dat ik bij het eerste beste zuchtje tegenwind afhaak, maar als ik zie wat er in de cryptowereld gebeurt, moest en zou ik eruít. En okay, misschien dat de tech-aandelen in de toekomst best weer gaan stijgen, wanneer de effecten van de door Donald Trump aangewakkerde handelstarievenoorlog zijn gaan liggen, maar zonder mij…
Ik kocht ASML op een koers van 650 euro, ik heb ‘m onlangs verkocht op 604 euro. Op een inzet van 1.000 euro betekent dat een verlies van 80 euro. Besi kocht ik op 120 euro en verkocht ik op 118,70 euro; met dat aandeel speel ik dus bijna quitte, al ben ik en uiteraard wel de (minieme) transactiekosten kwijt. Ook mijn aandelen TKH Group, de Twentsche Kabel Fabriek, heb ik van de hand gedaan. Op een koers van 35,52 euro, tegen een aankoop van 34,40 euro. Een kleine winst van 30 euro, maar ik had er beduidend meer van verwacht. Alle ballen dus nu op crypto. Als belegger moet je soms het geweer van schouder veranderen, een gokje willen wagen.
Plumpudding
Maar heb ik dan nooit afgegeven op crypto? Tuurlijk, in tijden van bizarre volatiliteit gingen de virtuele verliezen me onder de huid zitten. Maar waarom? Waarom heb ik bijvoorbeeld dat lieve, prachtige, schitterende Ethereum ooit het middelpunt kunnen maken van hoon, spot en bijtende kritiek? Ik wist toch dat het allemaal goed zou komen? Klopt, maar kennelijk ontstaat er toch een deukje in het beleggersbrein wanneer de koers als een plumpudding in elkaar zakt, en er hooguit iets meer dan een derde overblijft van wat er was. Ofwel een koers van 1.300 euro, in vergelijking met een vrij recentelijk genoteerde all time high van 3.600… Gevoelsmatig kijk je dan naar een smeulende puinhoop.
Maar hét medicijn, de ultieme bruistablet, is: geduld. De geschiedenis heeft het al vaak uitgewezen, maar meer nog dan in andere financiële werelden is geduld in crypto hét serum voor de ongeruste beleggersziel. Ook, of beter gezegd, zélfs als alle actuele seinen op rood staan. In de cryptowereld kunnen koersen als een blad aan de boom omslaan. Inzake Ethereum hebben slimmeriken daar geweldig op kunnen inspelen. Wie de op één na grootste cryptomunt in april aanschafte op een koers van 1.300 euro, had eind juli – bij 3.700 euro (!) - een bizarre winst te pakken. De stijging had te maken met het feit dat institutionele investeerders en grote bedrijven miljarden dollars in Ethereum (of de aanverwante ETF) pompten. Dat was al een tijdje verwacht, maar nu gebeurde het ook echt.
Inmiddels is de koers weer iets afgekoeld, een gebruikelijk effect na zo’n boost. Zelf kocht ik de munt op 2.240 euro; hij staat nu op 3.558 euro, dus de fictieve winst is aanzienlijk. Toch is Bitcoin nog altijd mijn belangrijkste troefkaart. Gekocht op 41.100 euro, bereikte de grootste cryptomunt in juli een hoogte van 104.000 euro en staat-ie nu op 102.000 euro. Het lijkt erop dat de extreme schommelingen achter ons liggen. Met andere woorden: ik zie Bitcoin niet meer terugzakken naar 70.000 euro, laat staan naar 15.000 euro, zoals in december 2022.
Cardano
Als Bitcoin een tijdje stabiliseert, zie je vaak dat er een altcoin-season begint, ofwel dat er een bullmarkt ontstaat bij kleinere cryptomunten. Met de aankoop van drie nieuwe, goedkope(re) assets speculeer ik nu op zo’n ontwikkeling. Ik zal u niet vermoeien met de technische achtergrond, het gaat immers vooral om het rendement. Mijn eerste nieuwe munt is er eentje die bij velen bekend is, maar die zijn potentieel nog lang niet benut heeft: Cardano. De munt bereikte in 2021 al eens een koers van 2,42 euro, keerde eind 2024 terug naar een prijs van net boven de euro, maar zakte weer in. Ik koop ‘m op 0,63 euro. Mijn tweede gok betreft Sui, dat gebouwd is voor honderdduizenden toekomstige transacties per seconde. De waarde is nu 2,93 euro, maar hij heeft al boven de vier gestaan. En ook probeer ik het met Fetch.ai, gericht op AI: stond al even boven de twee euro, nu op 0,55 eurocent. Ik stop 1.000 euro in elke cryptomunt en maak de riemen stevig vast: benieuwd naar wat deze rit me brengt…
Het hele verhaal is te lezen in
